25 juli: Grand Canyon

Hiep hiep hoera voor Ivo want die is nu16 jaar! 

Maar voorlopig ligt hij nog te slapen. Het is nl 05.30uur als ik wakker word van mijn eigen gehoest. Gisteren ben ik vergeten het paardenmiddel in te nemen dat ik in het begin van de vakantie heb gekocht en dat kan ik deze ochtend vooral merken. Ongelooflijk dat het hoesten nu al zo’n 6 weken duurt; af en toe word ik er gek van :(  Het is de tijd van de zonsopgang en ik kan al zien dat de lucht mooi kleurt. We hebben namelijk voor het eerst met frisse lucht geslapen ipv airco. De terrasdeur heeft namelijk een hordeur en ik merk echt het verschil qua slapen. Ik kijk even of er een ‘Elk’ (type rendier) in de achtertuin loopt maar heb geen zin om er buiten naar op zoek te gaan en draai me nog eens om. Pas van de 7uur wekker worden Erik en ik wakker en gaan er gelijk uit. Het is een prachtige zonnige dag met een strakblauwe lucht; dat gaat helemaal goed komen met onze plannen! Geleidelijk aan worden de jongens wakker en we zingen Ivo natuurlijk een Happy Birthday toe. Buiten ga ik lekker met een ontbijtje wat lezen, Erik haalt een ontbijtje in het restaurant va de lodge om dat bij me op te eten en de jongens ontbijten samen in het restaurant. Ze blijven lang weg (want snelle Wifi) maar we moeten nu toch echt aan de wandel…

Vanaf onze plek is het slechts 150meter lopen naar de Canyon Rim en we slaan daar rechtsaf de Rimtrail in. Het is een prachtige tocht vlak langs de rand en we maken onderweg veel foto’s van de canyon. Het pad stijgt in het begin sterk maar is verhard en goed te belopen. 

 

 

Bij het Hopi Point raakt Wouter aan de praat met een ranger. Wij denken nog dat hij zo dicht bij haar blijft omdat ze met een antenne de lucht scant – Wifi?  ;)

Het blijkt om de condors te gaan waar een heel management programma voor bestaat. Condors dreigen uit te sterven als gevolg van loodvergiftiging. Lood wordt bij de jacht gebruikt en verspreidt zich in het aangeschoten wild. De condor krijgt bij het oppeuzelen van de restanten van het aangeschoten wild ook lood binnen. De enorme vogels zijn genummerd en krijgen een transponder die speciale rangers met een receiver kunnen peilen. Vlakbij Hopi Point is een nest met jongen in een grot. De ranger vertelt ons werkelijk alles over de condors en onze vele vragen worden allemaal beantwoord.We zijn zo weer een uur verder. We nemen de shuttle bus naar Pima Point en de jongens blijven tot het eind in de bus zitten. De lucht trekt inmiddels weer flink dicht en we horen af en toe de donder boven de canyon. Zodra we bij Pima Point schrik ik me wezenloos van een flits die een paar meter voor me recht de canyon in slaat; zonder geluid. We twijfelen of het veilig is door te lopen. Hoewel het zeer rustig is, wagen we het er maar op want het is maar 2km. 

Vanaf Hermit’s Rest nemen we alle4 de snelbus (rode route) weer terug naar het dorp. We frissen ons op en komen wat bij met wat lekkers buiten in de ‘achtertuin’. En terwijl de lucht steeds donkerder wordt, rijden we om 15uur richting het vliegveld voor de helikoptervlucht. Naar mate we dichterbij komen, beginnen we ‘m wel te knijpen want het ziet er naar uit dat het de rest van de middag hevig gaat onweren. Als we van de auto naar de vertrekhal lopen, zien we alleen maar bliksemflitsen boven de canyon. We vertrouwen er op dat de maatschappij de vlucht wel cancelt als het te gevaarlijk wordt maar vooralsnog vliegen de helikopters af en aan en lijkt onze vlucht ook door te gaan; we worden gemeten en goed bevonden. We zien een meneer die volgens Ivo’s moderne spreekwoord ‘te strak in zijn gordel zit’ en we hopen maar dat hij niet met ons mee moet. We krijgen een heuptasje met opblaaszwemvest en zonder pardon een sticker op onze bovenarm geplakt en gaan dan als makke schapen wachten tot we straks boven de canyon door onweer gebrandmerkt worden. De beslissing valt als het tijd is voor onze vlucht; precies tussen 16.00–16.50uur is er een vluchtverbod boven de canyon en een blikseminslag blijkt tot brand te hebben geleid. We krijgen de gelegenheid de vlucht te verplaatsen en voor ons is er maar 1 mogelijkheid; de volgende ochtend om 07.50uur… Met zo’n vroege tijd zijn de jongens natuurlijk niet blij maar ze zijn ook blij dat ze nu met dat slechte weer niet hoeven. Wat zie je tenslotte met zoveel bewolking en regen? We zijn allemaal blij dat we in ieder geval nog een kans krijgen. Het wordt een kortere vlucht in een toestel met iets minder goed zicht en het verschil in prijs krijgen we teruggestort. 

De Grand Canyon film in het Imax theater van Tusayan stond ook op ons middagprogramma en dit blijkt een geweldige film te zijn over de ‘vermoedelijke’ geschiedenis van de Canyon. Met deze film is het ook net alsof we raften op de Colorado River en een vlucht boven de canyon maken; zo kunnen we er toch even van proeven.

We lopen wat rond tussen restaurants en hotels in Tusayan en Wouter spot plotseling een apart klein beestje op een parkeerterrein. Geen idee wat het is; het lijkt een kruising tussen een mol en een muis. Wie het weet mag het zeggen.

Terug in Grand Canyon Village zetten we de auto weer voor onze lodge en lopen het kleine stukje naar Bright Angel Lodge om daar te gaan eten. Wat een drukte is het in het dorp! Bussen stromen leeg en weer vol en parkeerterreinen staan overvol. Zo te zien gaan veel mensen richting Hopi Point voor de zonsondergang hoewel de zon achter een dik wolkendek schuil gaat. We twijfelen wat over de restaurantkeuze en ijsberen voor de lodge tot Erik een condor spot die zich ‘wast’ op een overhangende rots. Het waait inmiddels flink en het is moeilijk het toestel ingezoemd helemaal stil te houden. Gelukkig zien we een meer windstille plek waar we wat foto’s maken en de enorme condor F3 filmen. We wachten de wegvlieg-show niet af en moeten nu toch echt gaan eten. 

Na het eten, zit de condor nog steeds op zijn plek.

Terug in onze kamer pakken we de spullen grotendeels in om morgen vroeg weg te kunnen. Na de helikoptervlucht willen we namelijk zo ver mogelijk richting Los Angeles komen. Hopelijk wordt het daar beter weer want het schijnt nu langs de Pacific Coast vanaf Los Angeles naar het noorden zeer koud te zijn 13 – 17C brrrr

Dat zijn we niet meer gewend want zelfs op de hoogte waar we nu zitten en bij bewolking was het nog 29C.

Morgen ook maar een taartje met kaarsjes voor Ivo want dat is er vandaag niet van gekomen.