Ik had een
onrustige nacht; morgen staan we voor de keuze wel/niet over de Tioga Pass om
vervolgens zaterdag door Death Valley te rijden. Het alternatief is Death
Valley overslaan en via Sequoia NP naar Las Vegas te gaan. Waarschijnlijk
maakte ik me daar toch wel druk om en dat resulteerde in een heel wonderlijke
droom; daar was ineens ons 50Feest (vlak voor het slapen had ik daar de foto’s
van voorbij zien komen) maar nu droomde ik van een feest op een andere locatie
met een diner. Mijn ouders kwamen samen binnen en iedereen vond dat de
normaalste zaak van de wereld behalve ik (want dat kon toch helemaal niet). Op
de één of andere manier had het ook te maken met de rit door Death Valley. Ik
werd er wakker van en zag dat het 4.44uur was; dat was de zoveelste keer deze
vakantie dat ik op een tijd met gelijke cijfers wakker werd. Men zegt dat een
overledene dan bij je is en dat zou zomaar heel goed kunnen want ik heb dat de
afgelopen dagen vaker gevoeld. Maar ja, hoe interpreteer ik dit nu? 4 is het
geluksgetal van mijn moeder dus ik zie het als ‘wat we ook besluiten, het geluk
is met ons’. Ik ben benieuwd hoeveel bloglezers afhaken als zij dit van mij
lezen ;) Er bestaat
natuurlijk ook zoiets als wijsheid en daarom zullen we vandaag informeren bij
de rangers of hier bij de receptie naar Death Valley advies.
Hoe dan ook,
mijn hoestwekker staat weer op 5.30uur en met de wetenschap dat ik de buren
niet wakker maak, sta ik om 6uur onder de douche en zit ik even later op het
balkon om het reisverslag te schrijven in een zalige temperatuur: mijn
favoriete start van een vakantiedag!
We halen water
en ijs voor de koelbox bij de mini supermarkt in El Portal en gaan dan op weg
naar Glacier Point, een lange maar mooie autoroute naar een spectaculair
uitzicht! Op een hoogte van 2600m is het 20C en er is een lekker windje: we
houden het hier dus lang vol. We maken veel foto’s en zien zelfs ‘Knabbel’, een
heuse chipmunk!
Erik en Ivo zijn vandaag weer erg moe. Erik heeft steeds
brandende ogen en misschien komt dat wel van de droge lucht of airco. Ik rij
terug tot Tunnel View waar we opnieuw foto’s maken, deze keer met ander licht
en een prachtige wolkenlucht. We maken een praatje met 2 Nederlandse mannen
waarvan er 1 gisteren 3 beren heeft gezien (waaronder een jonkie) tijdens een
wandeltocht in de Noordzijde van het park. Het kan dus wel!
Wij zien af van
verdere wandelingen; de korte tochtjes hebben we allemaal gedaan en de rest is
ons te lang met deze hitte. Mirror Lake zat wel in de planning maar vanaf
Glacier Point zag het er matig uit en de Nederlandse mannen bevestigden dat. Op
naar het Visitor Center waar ons werd verteld dat de hittegolf in o.a. Death
Valley al op z’n retour is en dat de temperatuur daar weer representatief is
voor juli: heet dus maar zonder extremiteiten. Met de auto rijden we een stukje
verder naar The Ahwahnee, het oudste (1927) hotel in Yosemite en helemaal
opgetrokken uit natuursteen. Prachtig, van binnen en van buiten.
Tenslotte
rijden we terug naar onze eigen prima lodge maar kunnen het niet laten om nog
wat foto’s te maken bij Valley View Point en bij het bord van het Nationaal
Park.
Bij de lodge
gaan Erik en Wouter zwemmen terwijl ik wat wassen doe. Het wassen en drogen is
geen succes; de machine is in een recordtijd klaar en het drogen duurt
eindeloos waarna ook nog 3 lekkere witte wandelsokken missen L Een half uur later dan gepland, schuift
deze wasbeer bij haar mannen aan tafel in het restaurant. Het eten is redelijk,
de bediening traag en het restaurant helemaal in stijl met het park.
Als toetje maakt Erik de 'sMores in ons keukentje want 1 ding is zeker: de chocola moet op voordat we richting de hitte reizen.
De laatste
avond hier. Yosemite View Lodge is ons goed bevallen. Het is prettig om de reis
te beginnen met 2x 3 nachten op 1 plek; zo kunnen we goed wennen aan het
tijdverschil en het klimaat. Vanaf nu krijgen we wat langere reisdagen en
kortere overnachtingen maar we zijn er klaar voor en benieuwd naar wat we nog
allemaal gaan zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten