Tenslotte

We zijn nu een week thuis en weer helemaal in het ritme van alledag. Erik moest de dag na thuiskomst weer werken en pakte gelijk ook het sporten op. Zelf heb ik in de namiddag nog een ‘afknapmoment’ maar dat kan ook te wijten zijn aan de longontsteking die de oorzaak van mijn hoesten is - hiervoor heb ik nu een anti-biotica kuur. De jongens kunnen nog 2 weken genieten van hun schoolvakantie. Natuurlijk wordt er veel nagepraat over de vakantie en krijgen we vragen over wat we het mooiste vonden, wat is tegengevallen, etc. Om die reden zet ik nog wat bevindingen op een rijtje als conclusie.

Zuidwest Amerika: Hoewel Amerika niet voorkwam in mijn rijtje vakantiewensen ben ik enorm blij dat de mannen in ons gezin hier wel heel graag heen wilden. De keuze viel op het Zuidwesten omdat dit het meest voor de hand ligt als men voor het eerst Amerika door reist. Dit deel biedt de beroemde ‘attracties’ als Grand Canyon en Yosemite National Park maar ook de steden San Francisco, Las Vegas en Los Angeles. Tijdens de voorbereiding bleek al hoe divers onze reis zou worden en het was een opluchting te merken hoe enorm toerist/reisvriendelijk dit land is. Een scepticus kan denken dat in Amerika eerst wegen zijn aangelegd waarlangs vervolgens parken, canyons, meren en dammen zijn gecreëerd als vermaak voor de reiziger – zo logisch als alles in elkaar steekt qua wegen en parken. De grootsheid en variatie qua natuur maakten voortdurend grote indruk op ons. De afwisseling van de natuur met de steden was ook prettig, vooral voor de kinderen. 

De route en planning: Dankzij ervaringen van vrienden, reisgidsen, reisblogs en het Alles Amerika forum ben ik zeer tevreden over de route en de invulling van onze reis.

Thuisblijvers/lezers kan ik geruststellen: we hebben een ontspannen vakantie gehad. Natuurlijk waren we moe als we ’s avonds naar bed gingen maar dat zijn we ook als we in Italië de hele dag aan het meer hebben gelegen. Dit was een voldaan moe gevoel en zeker geen uitgeputte vermoeidheid. De lange autoritten ervaren we als relaxt; we hoefden alleen de TomTom te volgen en de wegen zijn ruim en rustig. Onderweg waren er genoeg punten waar we even de benen gingen strekken, variërend van 15 minuten tot een paar uur.

In Word had ik per dag de bijzonderheden op een rijtje gezet. Bijvoorbeeld een uitgeschreven wandeling in San Francisco en alles wat we daar verder konden zien en doen, suggesties voor restaurants, winkels, etc. Of de bijzondere plekken, restaurants, leuke zijwegen die we tegen konden komen tijdens de rit van Moab naar Monument Valley, etc. Dit ging geprint mee in een lichtgewicht multomap (in de laptoptas) en per dag gingen alleen de nodige A4-tjes in de rugzak of handtas mee. De anderen konden onderweg ook lezen wat de mogelijkheden waren en soms moesten we samen een keuze maken. Wat voorbij was, ging ter plekke in de papierbak.

De route-uitdraai van Google had ik achterwege kunnen laten omdat we toch onze (Nederlandse) TomTom volgden en daarnaast het Rand McNally wegenboek gebruikten: zelfs rijden in LA viel ons daardoor mee. De uithoek Moab was in de route opgenomen voor Arches National Park en uiteindelijk zijn we daar slechts doorheen geracet om tijdens zonsondergang op tijd bij Delicate Arch te zijn. Dit is niet gelukt en de afstanden en kleuren in dit park vielen ons ook tegen dus we zijn er de volgende dag niet teruggekeerd. Hoewel we een zalige raftdag hadden in Moab en ook daarna leuke stops hadden tussen Moab en Monument Valley was het voor de rust in de route beter geweest Moab te schrappen en te overnachten in Capitol Reef NP. 

De hoeveelheid overnachtingen klopten verder met wat we op de verschillende bestemmingen wilden zien en doen. Natuurlijk is het veel relaxter reizen als we 4 of 5 nachten hadden kunnen blijven op plaatsen waar we nu 2 of 3 nachten sliepen maar dan hadden we wel heel veel concessies moeten doen qua route. Nu was onze nieuwsgierigheid om ‘alles’ te zien groter dan de behoefte aan extra ‘rustdagen’. Zouden we vaker naar Amerika kunnen gaan dan probeer ik de route wel zodanig vorm te geven dat er minimaal een periode is van 5 dagen op 1 locatie, bijv. aan een meer, bij een rivier of aan de kust.

Overnachtingen: Hoewel ik aanvankelijk alleen de overnachtingen in de nationale parken wilde vastleggen, ben ik blij dat het merendeel was geboekt. Het was prettig om slechts het adres van de overnachtingsplek aan te klikken en de TomTom ons daarnaar toe te laten leiden, via locaties die we onderweg wilden bezoeken. We sliepen in het middensegment (prijs) en ik ben bij boekingen uitgegaan van de ligging en de waarderingen (Tripadvisor). De onderkomens waren allemaal naar wens, gelet op de bedden en het sanitair. We waren iedere keer weer blij met de lekker krachtige douches en de hoeveelheid handdoeken en zelfs waslapjes! De afwisseling van de motels/hotels met de Airstream caravan, Queen Mary en The Spanish Villa vond ik (uiteraard) heel leuk. Mochten we in de toekomst met z’n tweetjes een dergelijke rondreis maken dan zou ik minder overnachtingen van te voren boeken maar wel mogelijke slaapplaatsen selecteren die we kunnen benaderen. Landelijk gelegen plekken met een balkon of terrasje hebben mijn voorkeur. Grotere hotels als in Las Vegas of het Best Western Grand in Bryce trekken mij het minst: er kan zelfs geen raam open! Deze hotels vielen overigens ook tegen qua douche en hygiëne; een grote naam zegt blijkbaar niet alles. In Bryce had ik liever overnacht op één van de campings (toen het nog droog was haha). Gelet op de waarderingen bij Tripadvisor waren luidruchtige airco’s en karige ontbijtjes geen verrassingen en dit kon alleen maar meevallen :)

De auto: Alleen maar goeds over onze witte Ford Edge die we via Avis huurden en die ons 5903km trouwe dienst bewees. Veel aansluitingen voor muziek en andere apparatuur, bijv. voor opladen van telefoon of laptop. Lekker ruim qua zit, voldoende bagageruimte en prima wegligging. Wel vergeten ons voor vertrek bij Avis te laten informeren over de instelling van cruise- en climate-control. Dat laatste werkte vanaf dag 1 prima maar stelden we steeds weer handmatig in terwijl daar ongetwijfeld een makkelijker optie voor bestaat.

Geen camper: De auto was een bewuste keus en ik had er niet aan moeten denken om dag en nacht met z’n 4-en in 1 ruimte te moeten leven – hoe zeer ik mijn mannen ook liefheb. Ieder van ons heeft behoefte om af en toe even alleen te zijn en dat kon nu goed, zeker door de boekingen van af en toe twee kamers in een hotel. Ook reden we dirt roads die ik niet had willen missen maar die met een camper no-go-area zijn. Een groot voordeel van een camper lijkt me wel dat je niet steeds alle bagage in hoeft te pakken en dat je meer buiten leeft (denk: kampvuur > S’mores > beren). Wie weet een volgende keer als we met z’n tweetjes rondreizen...

 

Eten en drinken: Ik stelde me in op de beruchte megaporties maar kon dit gelukkig al snel loslaten. Met gemak vonden we goede restaurants met normale porties eten en gelukkig maar want af en toe bij Denny’s een pancake ontbijt vind ik al meer dan genoeg vet en suiker. Gezien het ontbreken van een naturel yoghurt en het geringe aanbod aan vers fruit vond ik de ontbijtbuffets in hotels weinig voorstellen. Ik ontbeet meestal op de kamer met een kom naturel Griekse Yoghurt, vers fruit en een cracker. Onderweg werden veel boterhammen met pindakaas of smeerkaas en mueslirepen gegeten (en dan zou ik bijna de pakken oreo's vergeten haha). 's Avonds vonden de mannen  in de niet-fast-food restaurants toch vaak een cheeseburger met bacon op het menu en Ivo hield regelmatig een vergelijkend warenonderzoek wat betreft de Ceasar Salade. De broodjes van Subway waren ook een welkome afwisseling als late lunch of diner. Het drinken is een verhaal apart: in restaurants wordt frisdrank al bijgevuld als het glas nog halfvol is. Het kan dan even duren voordat je het glas weer terug hebt en dat is vervelend als je in de tussentijd dorst krijgt. Je kunt dus niet inschatten wanneer je glas verdwijnt en weer verschijnt… Vaak betaal je niet of nauwelijks meer voor een small, medium of large beker fris in een kiosk of fast-food restaurant. Bij het ‘zelf-tap-apparaat’ is ook een optie voor ijsblokjes en koud water(zag ik pas aan het eind van de vakantie). Deze frisdranken bestaan uit een mix van siroop en kraanwater en kunnen dus een chloorsmaak hebben, afhankelijk van het gebied. 

Hoewel we allemaal een bidon hadden, kochten we regelmatig water in 5 liter verpakkingen en water in flesjes van ongeveer een halve liter. Jammer dat die flesjes niet nagevuld konden worden (ze gingen dan gelijk stuk). Heel vervelend dat we al dat plastic steeds weg moesten gooien. Meerdere bidons per persoon is iets voor een volgende keer.

Op fris wordt blijkbaar weinig verdiend maar op alcohol des te meer… Een witte huiswijn kost al snel $11 en een Corona $7. Ook schepijs is erg duur.

De boekhandel in Moab waar Wouter eindelijk het eerste deel van Game of Thrones vond.

Winkelen: Nee, we hebben niet veel gekocht. Allemaal iets bij de Premium Outlet in Las Vegas, ik een zomerjurkje in Moab en Ivo heeft wat items gekocht bij Urban Outfitters (Vegas) en American Apparel (San Francisco). Als souvenir alleen een schattig beschilderd wit ieniemini-hertje in Monument Valley. Eerlijk gezegd was het programma gewoon te vol om te gaan winkelen en was het ook niet in de planning opgenomen omdat we niet zo van die shoppers zijn. Qua souvenirs konden we het gewoon niet vinden; het is jammer dat alles Made in China is en dat op alles wat we wel leuk vonden weer veel te groot een plaatsnaam stond. Op de terugvlucht bleek dat niet iedereen er zo over denkt; veel passagiers hadden een Tshirt of trui aan met een universiteits- of plaatsnaam erop. We kwamen wel in supermarkten en Safeway of zusje Von’s spraken ons het meest aan. Walmart en K-mart hielden we na 1x voor gezien. Persoonlijk had ik nog graag binnen gekeken bij een Target, Costco en Michaels vanwege de designs op hun linnengoed en papierwaren maar ik vond het geen omweg waard om van de snelweg te moeten als we net lekker opschoten van A naar B. De design inspiratie kan ik natuurlijk ook online opdoen ;)

Wandelen: Ik stelde me dagtochten voor met klimpartijen over rotsen en had de jongens gewaarschuwd dat ze wat meer aan hun conditie moesten doen en zeker degelijke wandelschoenen mee moesten nemen. Dat viel alles mee - voor die 2… Ivo deed alles op simpele gympies en Wouter liep meestal op teenslippers. Zo af en toe gingen de (hard)loopschoenen aan en slechts één keer hadden de jongens hun degelijke wandelschoenen aan. Tegen het einde van de reis merkte Ivo heel terecht op dat we de meeste kilometers in Las Vegas hadden afgelegd en hij heeft helemaal gelijk! Men zegt “What happens in Vegas, stays in Vegas” en wat mij betreft hadden mijn (daar opgelopen) blaren er best mogen blijven… De wandelwegen zijn overal goed aangegeven en goed begaanbaar. Voor sommige bezienswaardigheden in Nationale Parken hoeft men slechts 1 mile vanaf de parkeerplaats te wandelen, vaak over een verhard pad. Geluk zijn er ook nog meer avontuurlijke wandelingen (trails). We hebben minder lange wandelingen gemaakt dan gepland omdat het daarvoor nu veel te heet was. 

Het weer: Als we aan een Indiaan in Page vragen wat de weersverwachting is voor de volgende dag, antwoordt zij “Als het regent, regent het”. “Natuurlijk”, zeggen Erik en ik in koor :) Het is een waarheid die voor onze vakantie geldt: hoewel het regelmatig dreigt, worden we alleen nat tijdens een buitje vlak voor Bryce wanneer we van de auto naar de Subway lopen om een broodje te kopen. Verder miezert het slechts 2x 2 minuten onderweg, horen we regelmatig onweer in de verte en zien we eens een bliksemflits dichterbij maar we ontspringen iedere keer de dans. Alleen de helikoptervlucht boven de Grand Canyon moest verzet worden. Okee, we hadden het staartje hittegolf in Yosemite en langs de kust klaagde iedereen over de extreme kou voor de tijd van het jaar maar vaak kwamen we ergens net na een slecht weer periode of waren we zo’n periode net voor. Al met al hebben we heel veel geluk gehad met het weer.

  

 

Het allermooist: Wat we het allermooist vonden, wordt ons vaak gevraagd. We zijn het er unaniem over eens dat dit de Antelope Canyon is bij Page. Het is zo uniek om in een smalle kloof in vlak terrein af te dalen en in zo’n andere wereld terecht te komen vol kleuren en hoge grillige welvingen. Op de grond dat fijne zand waar je gelijk met blote voeten in wil lopen en gesteente dat uitnodigt geaaid en geknuffeld te worden. Je overbrugt er 120 meter in 45 minuten maar het liefst waren we er een paar uur in gebleven. Bryce Canyon vinden we allemaal een goede tweede. De kleuren en de vormen in deze canyon zijn uniek en verrassend. Gelukkig hadden we hier 2 overnachtingen en alle tijd om in de canyon te wandelen en om van alle uitzichtpunten te genieten.

De jongens zijn erg enthousiast over Las Vegas. Het gokken en de gekte spreekt zeer tot hun verbeelding en ze willen er graag een keer naar terug als ze de gokgerechtigde leeftijd hebben. Erik en ik vonden het voor 2 dagen meer dan genoeg drukte...

De waterval op het strand in het Julia Pfeiffer State Park (langs de Pacific Highway) vond ik ook een zeer bijzondere plek. Aanvankelijk vond ik het belachelijk dat je hier ook weer betaald moet parkeren en dat er een begrensd wandelpad naar toe loopt maar achteraf begrijp ik wel dat men deze plek wil koesteren en wil voorkomen dat kinderen er stenen gaan verleggen en men op het strandje kampvuren maakt met het hout van de omringende bomen. Dit park met de daaropvolgende mooie kustweg en het geweldige restaurant Nepenthe geven mij een groot geluksgevoel.

Gemist: In de aanloop naar onze reis ontstond vanzelf een ‘bucketlist’ of doelenlijst voor de vakantie. Aan de hand hiervan kon iedereen aangeven wat hij verwachte te zien of graag wilde doen en de lijst was ook een leuk middel om de jongens meer bij de reis te betrekken. Het rijdt ook anders over eindeloze kale vlakten met struiken als je hoopt dat er één over de weg gaat waaien…

Als ik nu kijk naar de lijst, zijn alleen mijn wensen niet vervuld dus ik moet zeker nog een keer terug haha. Een ontmoeting met een (was)beer heb ik wel het meest gemist. Dit kan niet op zoveel plekken in de wereld en Yosemite was toch wel een uitgelezen kans. Gelukkig hebben we wel heel veel andere leuke wildlife gezien. S’mores maken boven een kampvuur leek me wel 5x haalbaar maar toch is het er niet van gekomen. Daartoe misten we ook het buiten leven in de avond. Verder verliep de reis goed volgens plan en heb ik niet het idee dat we iets gemist hebben op onze route.

Toekomst: Een mens moet iets te wensen overhouden en op ons lijstje staat qua vakantiebestemming Amerika er 'weer' tussen. Misschien het Noordoosten, samen per camper of Yellowstone, Moab en nog meer in die contreien per camper. Een weekje kamperen in Yosemite, net zo lang tot we een beer spotten... Een week in een strandhuis tussen Los Angeles en San Diego… Het hoeft niet allemaal in één keer hoor ;) We mogen ons al rijk rekenen dat we hiervoor plannen kunnen maken want uit gesprekken met Amerikanen blijkt dat zij slechts een week vakantie hebben en al blij zijn dat ze een volle week naar Moab of Yosemite kunnen met het gezin. Het viel me gewoon moeilijk antwoord te geven op vragen waar we allemaal langs gingen en hoeveel tijd we daarvoor hadden…

We gaan maar extra lang nagenieten met het samenstellen van het foto-album en een film. Extra lang is een understatement; het zal wel extra extra lang worden gezien de 9300 foto’s en zeer veel korte filmfragmenten…Ach ja, het houdt me van de straat en dan kunnen we tenminste weer mooi sparen ;)

Reisblog: Blogposts schrijven zie ik als ontspanning; waar de één nog even wat leest of tv kijkt voor het slapen zo schrijf ik liever de dag van me af. Het nam slechts 30minuten tot een uur per dag in beslag en dat zal gelijk de reden zijn waarom sommige verslagen uit 3 lettertypes bestaan terwijl ik het in 1 font opmaakte - ik heb me nog niet verdiept in het herstel. Vaak lukte het 's morgensvroeg beter om tekst en foto's online te zetten. Sinds 1987 schrijf ik van elke vakantie een verslag in een schriftje maar met een blog komt een reis veel meer tot leven. Omdat ik zo enorm veel heb gehad aan de reisblogs van anderen deel ik mijn blog graag openbaar en het is leuk om te lezen hoeveel anderen al aan onze belevenissen hebben gehad; mensen die Amerika binnenkort of volgend jaar in de planning hebben maar ook mensen die gelijktijdig met ons onderweg waren of er nu nog zijn.

Tenslotte wil ik iedereen bedanken voor alle reacties die ik kreeg op dit blog, persoonlijk, via mail, via het Alles Amerika forum, via reacties op blogposts, etc. Het doet mij enorm goed en het motiveert me om de draad van het schrijven weer op te pakken. 

Dank jullie wel x

en bedenk... it's a small world after all...