1 augustus: Pacific Grove

Om 7uur ben ik klaar wakker omdat ik van Erik schrik die weer van zichzelf geschrokken is omdat hij zich plotseling realiseert dat hij vannacht heeft gebeld met de fraudedesk van American Express n.a.v. een mailtje maar dat het misschien een instinker was. Oeps, dat is inderdaad schrikken! Hij belt het nummer dat op de kaart zelf staat en het blijkt gelukkig allemaal in orde. De zon schijnt weer letterlijk en figuurlijk. Dat het zonnetje hier echt schijnt, is volledig tegen elke verwachting en voorspelling is maar o wat maakt het me blij! Snel douchen en naar buiten! Wat zalig om een paar meter verder al op het strand te staan en wat een drukte op de vroege ochtend; er wordt gefietst, hard gelopen, flink gewandeld en zelfs al gekanood. Ik spot gelijk een grijze walvis - ja hoor!

Ik loop wat heen en weer langs de kust totdat Erik ook komt. Samen gaan we boodschappen halen voor het ontbijt; alles is op loopafstand te doen. Niet alleen wij lopen door de straat, ook de herten lopen hier van tuin naar tuin.

Wij slapen in het huisje rechts - met de boog

We ontbijten met z’n 4-en in de tuin en daarna stellen we voor fietsen te huren en naar Monterey te fietsen. De jongens blijven liever thuis en gaan dan misschien naar het strand voor de deur. Prima, dan gaan Erik en ik de 17mile drive fietsen om later op de dag met elkaar naar Monterey te gaan. 

We starten bij ‘ons’ strandje waar ook de fietsverhuur is en de eerste paar mijl zijn we al 6x gestopt voor mooie uitzichten. 

Wat een prachtplek is dit zeg! Hier kan een mens ontspannen oud worden. Lekker want wandelen langs de kust en op een bankje uitrusten...

  

Met uitzicht op pelikaan en zeehond...

of onderweg wat creatief zijn...

...potje golfen...

genieten van de eindeloze branding...

weer een hertje spotten...

nog wat lezen in de eigen achtertuin

en de dag eindigen met BBQ en vuurkorf

Ik snap deze mensen wel die wonen in een staat waar bermbeplanting bestaat uit Agapanthus en Oleander en grauwe muren worden verborgen onder de Bougainville.

Eén van de vele nummerplaten (voor) met eigen tekst...

De keerzijde van de medaille is de wetenschap dat je op de Andreasbreuk leeft en je zorgeloze oude dag zo maar kan veranderen in schokkend wereldnieuws... Deze waarschuwing staat bij elke strandtoegang langs de Californische kust.

De 17mile Drive fietsen is te doen zo lang we langs de kust blijven. We hebben geen kaart en mijn plan is tot Point Lobos te komen.

 

Als we bij Lone Cypress zijn, houden we het voor gezien en rijden dezelfde weg terug. We hebben in totaal 30km gefietst. Point Lobos blijkt nog 16km voorbij Lone Cypress te liggen….

 

Terug bij ons zalige huis blijkt dat de jongens het bed erg lekker vinden liggen: Wouter is er geloof ik nog niet uit geweest…. We lunchen in de tuin en stellen voor met de auto naar Carmel, Point Lobos en Monterey te gaan. Ivo is daar wel voor te porren. De weg naar Carmel is enorm druk dus we nemen wat sluipweggetjes langs prachtige villa’s. 

 

Carmel heeft de chique van Laren met prachtige winkels en dure galerieën. Carmel Plaza is een gezellige binnenplaats met 3 etages vol mooie winkels. Wederom gunnen we ons de tijd niet om te winkelen en de prijzen nodigen daar ook niet toe uit. 

 

We gaan richting strand en pikken daar de Scenic Drive. Wat een geweldige huizen passeren we hier! Een vrolijke surftiener wijst ons de weg naar Point Lobos en als we daar aankomen, blijkt het al weer veeeeeeeel later dan gedacht. Het park gaat zelfs bijna dicht en er is niemand aanwezig bij de ingang. Op goed geluk rijden we maar door. Bij het whalewatch punt is nog geen zeehond te zien dus rijden we verder naar het zuidstrand in het park. Hier horen we de zeehonden al zodra we uit de auto stappen. Het is weer leuk om die beesten in hun natuurlijke omgeving te zien zonnen, zwemmen, etc. 

 

De rotsen en branding trekken hier eerlijk gezegd meer onze aandacht. De versteende vormen in de bodem zijn heel bijzonder en we denken zelfs fossielen van kwallen te zien. We komen weer tijd te kort voor het ronddwalen over de rotsen en moeten ons haasten om voor de parksluiting door het hek te zijn. 

  

Het is inmiddels weer bewolkt en fris maar Erik weet zeker dat de zonsondergang mooi wordt boven zee omdat de zon dan net nog onder de wolkenrand uitkomt. Hij stopt bij het eerste het beste strandje (Carmel River) om er op het fijne kiezelstrand te gaan wachten. Het is een geweldige plek met een enorme branding door de gevaarlijke diepte van de kust (zwemmen wordt hier afgeraden) en met die spectaculaire golven is wachten helemaal niet erg hoewel mijn batterijen er wel prompt van leeg raken….

Tsja en dan is het 20.30uur en krijgen we toch wel trek. Monterey is maar 15minuten rijden en inmiddels is het lekker rustig op de weg. Bij een Ierse pub (Cooper’s) op Cannery Row eten we alle3 lekker en rijden dan nog de paar mijl langs de kust naar ons fijne huis waar Wouter de hele dag goed op heeft gepast ;)

Erik herpakt nog wat bagage voor de terugreis terwijl ik de foto’s op de laptop zet en voor de moeilijke keus sta om uit die 800 foto’s van 2 dagen een selectie te maken ...