4 augustus: Naar huis

We vliegen pas om 13.55uur dus we hebben alle tijd om deze laatste uren in de VS rustig wakker te worden, te douchen en de laatste spullen in te pakken. Onderweg naar het vliegveld gooien we de auto nog vol en op SFO wijst zich de weg vanzelf naar waar we de auto moeten parkeren. Het is een soepel systeem van parkeren, auto leeghalen en het liefst zo snel mogelijk wegwezen terwijl personeel de auto wegrijdt. Wij staan er natuurlijk nog steeds als onze auto aan de beurt is… Onze trouwe Ford wordt weggereden door een heel aardige mevrouw en als ze ons met weemoed naar de auto ziet kijken, vraagt ze of we okay zijn en of ze weg mag rijden. Ze blijft enthousiast naar ons zwaaien en het voelt ineens als een groot afscheid, niet alleen van de lekkere ruime auto die ons een maand lang en 5903 km (3668 miles) niet in de steek liet (al brachten we ‘m op de heftigste dirt-roads die er zijn) maar ook van een fantastisch vakantieland.

SFO is een prettig vliegveld met een efficiënte airtrain die over een binnenring voert en je precies afzet waar je moet zijn. Na het inchecken en afgeven van de bagage ontbijten we en zet ik de blogpost van 2 augustus online.

Zodra we horen dat Frans Westerman weer onze gezagvoerder is, weten we dat het met de vlucht wel weer goed komt : )

Lake Tahoe

Over eindeloze bergketens en woestijnvlakten

Het is een raar idee dat we zondagochtend in het vliegtuig stappen en dat we na ruim 9 uur vliegen op maandagochtend op Schiphol aankomen. Zo slaan we dus een hele nacht over en om ons toch het gevoel van de nacht te geven, gaan gelijk de schuiven voor de ramen en de lichten uit zodra de restanten zijn opgehaald van een warme maaltijd. Oordoppen in, ooglap voor en onder een dekentje proberen te slapen.

Over de helft :)

Zonsopkomst - Goedemorgen Europa!

Dit was urenlang mijn uitzicht.

Hallo Nederland!

Erik en Ivo slapen ieder slechts 1 uurtje. Wouter en ik slapen allebei goed van 02.30 – 04.30uur (NL tijd). Bijzonder is het om het dag te zien worden en vanaf dat ik wakker ben, zie ik voortdurend  eenzelfde Boeing naast ons vliegen – heel apart... Op Schiphol duurt het nog een uur voordat we de bagage hebben. Eén van onze tassen heeft een controle gehad en van slotje + band ontbreekt elk spoor. Opa Jacob staat al klaar om ons naar huis te brengen en hoewel ik nog makkelijk een maand vakantie had willen vieren, is het ook een lekker vooruitzicht om straks weer in ons eigen huis te zijn. Vreemd om in onze eigen auto te zitten, zo laag bij de grond. En oh, wat lekker om weer in ons eigen vertrouwde huis te zijn! Ik ben zo blij dat daar geen gekke dingen mee zijn gebeurd. Oma Reini staat ons op te wachten en heeft al wat ramen en deuren tegen elkaar open gezet. Voordat de eerste was draait, komen Petra, Misja en Cees langs en samen drinken we koffie in de tuin want het is nog altijd zomers weer in Nederland. De tuin staat er nog aardig bij gezien de hittegolf. De konijnen zien er ook gezond uit en o wat zijn ze blij dat we er weer zijn – want ze mogen gelijk weer loslopen door de tuin. En de vlinders uit Pacific Grove blijken gewoon hier te zijn!  

Het voordeel van een vliegvakantie t.o.v. een kampeervakantie is dat we lekker vlot alles opgeruimd hebben. De was is gesorteerd en de wasmachine zal de komende dagen overuren draaien maar de overige spullen staan snel (en schoon) weer in de kasten, laden en bakken. Erik doet boodschappen en net als op de heenweg lijkt hij als enige geen last de hebben van het tijdsverschil. Ik praat in de tussentijd een uurtje bij met mijn moeder.

Britt en Maartje komen ook nog gezellig langs en als Erik de jongens er bij wil halen, blijkt dat die al voor Pampus liggen. Even later blijken ze zelfs te moe om iets te eten dus Erik en ik eten samen waarna bij mij toch ook ‘het licht uitgaat’. Langer dan tot 20.00uur houd ik het echt niet vol. Eindelijk slapen na 28 wakker zijn (min 2 uurtjes vliegtuigslaap)!