3 augustus: San Francisco

De kamer is niet gehorig maar gezien het drukke verkeer op Broadway slaap ik toch weer met oordoppen. Net als op vrijwel alle andere locaties ligt het bed weer prima en is de douche weer goed krachtig. Erik en ik gaan al om 8.30uur op pad  naar de Coit Tower en komen er via de trappen in Filbert Street; flink steil maar bijzonder om zo tussen het groen te lopen. We zijn mooi op tijd en mogen als tweede ploeg met de lift naar boven. Het uitzicht over de stad is er super maar wat is het jammer dat we foto’s van achter het glas moeten maken. De toren is een monument voor alle brandweermannen: een mooi gegeven.

  

  

Bijzonder om de mooie en diverse dakterrassen te zien, de verschillende pieren, de steile straten met heel in de verte de korte supersteile bochten van Lombard Street.

De bochten van Lombard Street; we hebben er naast gelopen - trap op - maar helaas niet gereden.

Rechtsboven de bochten van Lombard Street.

Terug lopen we via de Greenwich Steps helemaal naar beneden en komen via een prachtige tropische tuin (waar we geen papegaaien spotten maar wel een blauwe Steller’s Jay) bij Levi’s Plaza.  Het vest kan uit want hoewel het maar 17C is, voelt het met het zonnetje erbij toch lekker warm. 

Met gebruik van de gps-app komen we weer uit bij Grant Ave zonder dat we verder hoogteverschillen moeten overbruggen. Nu we in het North Beach deel op Grant Ave lopen, merken we wederom hoe super centraal ons hotel ligt; we komen langs alle bekende winkels en gebouwen die ik herken uit de reisgids en mijn aantekeningen. 

Op zoek naar een leuke plek voor ons ontbijt zien we ineens een filmopname op straat; één van de zwarte camerawagens, die ik gisteren om de hoek zag staan, rijdt voorbij onder politiebegeleiding… het fragment met mij als toerist die onmiddellijk haar camera pakt, zullen ze er wel uitknippen… Na een zalige brunch bij Brioche op Grant Ave halen we de jongens op bij het hotel. 

 

We hadden geld klaargelegd voor ontbijt buiten de deur maar ze hebben de S’mores cheesecake gedeeld (Cheesecake Factory) en wat restanten brood met jam gegeten. Daarna vlug naar de lobby voor een paar uur matige Wifi… ze zijn er blijkbaar echt aan toe weer naar huis te gaan ;)

Samen rijden we naar Alamo Square voor de Painted Ladies. 

Wat een prachtige huizen staan hier om het park. De beroemde Painted Ladies (denk de serie Full House) zijn er maar gewoontjes bij. De rode Christmas Trees bloeien hier ook op hun mooist! 

 

We stellen de TomTom vervolgens in op de kruising Haight en Ashbury Street voor een shopping ronde in de hippie en vintage Haight Street. Wat een paradijsvogels zien we hier; we kijken onze ogen uit naar alle excentriekelingen. 

  

De linker is ook een man...

We verwachten dat Ivo hier wel los gaat qua shoppen maar de enige winkel die we ingaan is Wasteland en gaan zonder aankopen weer verder.

De rit gaat nu naar de Golden Gate Bridge want met die blauwe lucht en zon kan dat een mooi plaatje geven. In no time staan we in de file en die duurt…. tot we onder de brug zijn…. verschrikkelijk wat een drukte… De brug zit inmiddels gedeeltelijk in de wolken dus echt mooiere foto’s dan een maand geleden worden het niet. 

Erik, Ivo en ik lopen nog wel rond in het bijzondere museum van Fort Point. Op de bovenrand van het fort denk ik nog een mooie foto van de brug te kunnen maken maar ik waai er gewoon van af… gelukkig de goede kant op.

Via de kust rijden we naar Pier 39 (voor een groot deel stapvoets). Ik ben toch wel heel benieuwd of de zeeleeuwen er nu aangekomen zijn. Gezien de drukte verwachten we ze wel op de vlonders en ja hoor, zodra Wouter en ik uit de auto stappen, horen we ze al! Op enkele vlonders liggen de grote zeeleeuwen en die maken ons San Francisco plaatje helemaal compleet : )

 

Erik en Ivo komen er veel later aan want het duurde even voordat de auto in de parkeergarage stond. Wat een enorme drukte op de eerste zaterdag in augustus. Het is minstens dubbel zo druk vergeleken met ons eerste weekend hier. Bij Pier39 krijgen we een sms van Sabine die met onze koelbox door de VS zal gaan toeren. We rijden terug naar het hotel, halen daar de auto helemaal leeg en ontmoeten dan Sabine en haar vriend die van San Francisco naar New York gaan reizen en onderweg gaan kamperen. Leuk, zo’n avontuurlijke jong stel. Dag koelbox; je hebt je dienst wel bewezen.

Voor de invulling van de laatste avond geven we Wouter en Ivo geld mee om ergens wat te gaan eten en laten hen vrij in winkelen of wat dan ook. Erik en ik willen nog wat locaties langs die op mijn lijstje staan en gaan gelijk op pad. Vanuit het hotel staan we meteen op het kruispunt met Grant Ave. We gaan eerst een paar meter linksaf om een foto te maken van knoflookrestaurant The Stinking Rose in de Italiaanse wijk North Beach. Reserveren voor het diner doen we hier maar niet want dat kunnen we de medepassagiers op de terugvlucht morgen niet aandoen. 

We steken het kruispunt terug over om nog eens Grant Ave in Chinatown af te lopen bij daglicht – tot de entreeboog en weer terug. 

We proberen de ideale foto met lampionnetjes te maken (á la Paul) maar het lukt niet om al het verkeer tegen te houden. We kijken nog bij de Chinezen op Portsmouth Square die in groepjes een chinees schaakspel doen of een potje kaarten om geld. 

  

Op Waverly Place lopen we langs de mooie gevels van huizen waar de rijkere Chinezen wonen. De allerrijkste Chinezen reizen waarschijnlijk rond in de VS en slapen in hotels als het Hilton waarvandaan ze zich door de stad laten rijden in een limousine….

  

Gezien in Ross Street - China Town: de bende van de zwarte voet?

Iets voorbij Waverly Place is Ross Street, een smal achteraf steegje. Hier moet de toeristische trekpleister Golden Gate Fortune Cookie Compagny zijn. We twijfelen even want we zijn de enige toeristen hier en de twee Chinese mannen die we er zien, nodigen niet uit om de weg aan te vragen. En dan – in een overvolle, niet zo’n frisse loods – zien we de gelukskoekjesfabriek. 

We worden ingehaald alsof ze al de hele dag op ons wachten… we krijgen wat te proeven (lekker) en zijn dan al snel overgehaald een zak te kopen. Mijn eerste gelukskoekje is gelijk een treffer: “Don’t underestimate yourself. Your social skills are needed by others at this time.” Dit heeft zich (volgens Erik) de afgelopen maand wel bewezen en af en toe dacht ik dat het zonder mij waarschijnlijk een variant van zo’n National Lampoon’s film was geworden ;)
We willen graag eten bij het Italiaanse restaurant Idéale (Grant Ave) maar daar is het zo druk dat ze ons adviseren het over 45 minuten nog eens te proberen. We hebben blijkbaar ons reserveerlesje nog niet geleerd... Iets verder zien we Sodini's en daar krijgen we gelijk een tafeltje terwijl gezinnen van 4 personen er heel lang staan te wachten. Het is een prima Italiaanse restaurant met veel locals. 

Terug in het hotel pakt Erik de koffers en tassen wat efficiënter in zodat het gewicht mooi verdeeld wordt. En dan op tijd naar bed voor een laatste nachtje USA.